2 - هبة اللّه عليه السّلام نام هبة اللّه بلغت عبرى ( يعنى زبان يهود ) شيث است ، وقتى كه هبة اللّه عليه السّلام وصىّ شد در بين فرزندان پدر خود بطاعت خدا و وصيّتهاى پدر خويشتن قيام كرد و خدا تعداد پنجاه صحيفه علاوه بر آنهائى كه بر آدم عليه السّلام نازل كرده بود بر هبة اللّه فرو فرستاد و آن حضرت را بواسطهء آن حوريه‌اى كه از بهشت برايش نازل كرده بود مشرّف كرد . هبة اللّه عليه السّلام از قابيل و فرزندانش كناره‌گيرى كرد و خانهء كعبه را با سنگ بنا نهاد ، قبل از آن بجاى كعبه مارى بود كه از بهشت آمد و قصّهء آن بجاى خود گفته شده است . قابيل و فرزندانش در بالاى كوه جاى گزين بودند و هبة اللّه عليه السّلام با اولاد خود در پائين آن كوه سكنا داشتند ، قابيل از فراز كوه به زير آمد و با هبة اللّه عليه السّلام ملاقات كرده به او گفت : تو ميدانى كه صاحب امر هستى و پدر تو تو را وصىّ قرار داده و علم را نزد تو به امانت سپرده است ، اگر راجع بامورى ( كه پدر به تو وصيّت كرده ) زبان بگشائى يا چيزى از آنها را اظهار نمائى تو را ببرادرت هابيل ملحق خواهم كرد . هبة اللّه عليه السّلام دست خود را بر دهان خويش نهاد و چيزى نگفت ، بدين جهت بود كه اوصياء عليهم السّلام تا قيام قائم حق ( يعني حضرت بقيّة اللّه عجّل اللّه تعالى فرجه ) تقيّه كردند .